The littlest police-state that could...

Þegar íslenskar lögregluaðgerðir gagnvart erlendum og innlendum mótmælendum jaðra á við fasísk vinnubrögð (hleranir, hótanir, handahófskenndar handtökur), dóms- og kirkjumálaráðherra telur tímabært að það þurfi að stofna eða koma á fót einhverskonar leyniþjónustu/öryggislögreglu/greiningardeild því að "[v]ið getum ekki fyrirfram látið eins og önnur lögmál gildi um Ísland á þessu sviði en önnur lönd", þegar yfirmaður tollgæslunar, Georg Láruson, vill fá hríðskotabyssur á varðskipin útaf "hugsanlegri hryðjuverkarárás með litlum hraðskreiðum smábátum fylltar af sprengiefni [umorðun]", er þá ekki kominn tími til að staldra aðeins við og spurja örfáar spurningar? Hvað varð af þessari "friðsömu" þjóð? Hví er verið innleiða óþarfa hræðslu? Af hverju í ósköpunum ætti land sem ,samkvæmt alþjóðlegri könnun, er í 186. sæti yfir "lönd sem gætu lent í hugsanlegri hryðjuverkaárás", að verða fyrir "hugsanlegri hryðjuverkaárás"?

Tja... maður spyr sig.

Ég er kominn heim

Já, afsakið, en ég er kominn heim.

Þessi nanó-innlegg eru orðin þreytandi, en sorrí, sættið ykkur við það helvítin ykkar.

Meira seinna.

Ferðin fer senn að enda...

Er í borginni Gent í Belgíu hjá honum Togga. Er á leiðinni til Amsterdam núna á eftir og mun síðan á morgun fljúga áleiðis til Bretlands og koma mér í vatnahéröðin, nánar tiltekið til Ulverston.

Það verður hugsanleg greinargóð ferðasaga, eða eins greinargóð og minnið leyfir, þegar kjeppinn verður kominn heim.

WACKEN!

SHCLAFEN IS KEINE METAL!

FICKEN IST KRIEG!

SVENSKA TOTER FETAN!

Er í Berlín núna. Búid ad vera aegilega gaman. Er á lífi.

Kvedja
-Doddi

The Final Countdown

Legg af stað til Keflavíkur klukkan hálf fimm á eftir.

Stefni á svefnlitla nótt og My Name is Earl.

Litla reisuferðin hans Dodda

Það fer senn að líða að því að ég fljúgi til Barbarlands, þar sem fólk talar barbar. Nánar tiltekið flýg ég snemma út til Danaveldis þann 31. júlí þar sem dokað verður við í örfáa daga áður en ferðinni verður heitið til Gotalandsins knáa, nánar tiltekið verður farið á Wacken Open-Air eða Barning Útíbláinn og hlustað á allskyns tónlistarmálm. Svartmálm, þungamálm, sleggjumálm, slammmálm og bara allskyns málm.

En hvað tekur svo við? Það er nú hugsanlegt að farið verður til Berlín og nærliggjandi sveita, en þar mun ég lýsa yfir að "ich bin ein berliner" eða að ég sé kleinuhringur, jafnvel að maður staldri við í Hamburg áður og lýsi því yfir að ég sé hamborgari.

Belgía er einnig á dagskránni, súkkulaðiströndin. Holland er einnig á næstu grösum. Síðan smá viðkoma í Gallíu, yfir Ermarsundið og til Sameinuðu Konungsveldana og mun doka þar við í nokkra daga.

Ferðinni lýkur svo með pomp og prakt frá Stanstead-flugvellinum þann 20. ágúst.

Góða ferð ég.

Hiti og Hizbollah

Glæsileg frammistaða í alla staði hjá öllum liðum. Hreint út sagt æðislegur árangur sem gæti orðið enn betri.

Ég bíð spenntur þar til fyrri heimstyrjöldinn skellur á, úps, ruglaðist á öld, ég meina þriðja heimstyrjöldin, það er að segja ef þetta stigmagnast sem einhverjar líkur eru á. Þá verður sko aldeilis gleði og hamingja.

Hugsanleg úrslit:

• OPEC-ríkin segja stopp við viðskipti til vesturlanda og Ísrael
• BNA gerir innrás í Venúsaela til að komast í olíu og gas
  
• Ríkistjórn Nígeríu mun herða tökin gegn uppreisnarmönnum
• Hryðjuverk verða fleiri og blóðugri um allan heim (þá meina ég hryðjuverkasamtök en ekki ríkistjórnir)
• N-Kórea og önnur ríki sem hafa horn í síðu BNA mun styðja hitt liðið
• Það verður þrengt að Ísrael sem mun svara fyrir sér með JVE-all-love-njúklearfríkát
  
• Og fleira og fleira og fleira
• Almenningur mun hugsanlega rísa á fætur og segja "Obbobb, bíddubíddu, hvað er nú að? Er Rockstar búið? Er Idolið byrjað? Er komin ný sería af Survivor?"
  

Já, sveimérþá. Worst possible case scenario. Nema Condoleeza Rice með sínar skögultennur nái að sannfæra alla um að vera vinir og elskast við háttsetta ráðamenn.

Ég er alltaf svo veikur fyrir slæmum endum.

Hvort segir maður skrifstofublækur eða -blókir, ha? Ég meina það er sagt ein bók, margar bækur, en ekki margar bókir. Vatt ðe fokk?

Eistnaflug 2007! Ég þar

Var á Eistnaflugi núna um helgina og orð fá ekki lýst hvað það var gaman, svo ég verð bara að sleppa því að lýsa því en þetta var alveg, svo ég vitni í mín orð annarstaðar frá "Þetta var ægilega, ótrúlega, allsvaðalega, mega-últra, superjoint ritual frá-fokking-bært! " Það er ekkert minna.

En helvítis aumingjar eru þetta sem komu ekki á hátíðina. Sérstaklega Hornfirðingar og eiga bara skammast sín útí hið óendanlega.

Þetta er svo langt í burtu, mímímímí, það er ekkert að gerast, mímímímí, Höfn er svo langt í burtu, mímímímí, aumingja ég, mímímímímí, ég svo bágt, mímímím, það er ekkert að gerast...

Rolur og letihaugar. Sveiattan.

Lítið ljóð

Stundum er gífurlega gaman þegar maður reitar eitthvað og það er bara uppistaða í ágætis kvæði:

Þriðja heimstyrjöldin heillar margann valdasjúka manninn virðist vera.
Skemmtileg þess frumstæða hóparhefndarárás sem svipar mjög til simpansa.
Svo er það haldið að okkur lítilmagnanum að ómögulegt er eitthvað að gera.
Enda í höndum einstaklinga sem sem vita og geta betur, í höndum heimskingja.

Semsagt staðan mála í heiminum í dag.

Að verða vitni af ótrúlegum hlutum

Einsog svo marga aðra daga eyddi ég rúmlega tveim tímum, frá sextánhundruð til átjánhundruð, að súpa á bruggi og reykja rettur á Kaffihorninu. Að vísu er bannað að reykja inni á staðnum, en sem betur fer eru stólar og borð á pallinum fyrir utan sem maður getur komið sér notalega fyrir á blíðviðrisdögum og mökkað einsog það sé enginn morgundagur.

Rétt fyrir sex, áður en ég fór heim, skrapp ég út ásamt vini mínum Júlla í einn lokasmók fyrir heimför. Á leiðinni út sá ég sæmilega stóra fjölskyldu sitjandi við borð á snæðingi. Ljóshærð, ung stelpuhnáta sat við vegginn, með blóðþrútin augu og skælandi. Það var augljóst að þessi stelpa var í svívirðulegu frekjukasti, fékk greinilega ekki ís á hamborgarann sinn eða álíka kröfu sem sirka sex ára pjatla getur dottið í hug og þetta skap mundi ekki renna af henni í bráð. Það fannst mér nokkuð augljóst, enda orðið vitni af svona áður og hef efalaust farið í svona kast sjálfur.

Svo við félagarnar tylltum okkur við eitt borðið og fengum smók, ræddum aðeins saman þegar undarlegur atburður gerist. Hurðinn opnast og út kemur kona sem var kominn eitthvað yfir þrítugt með þessa sömu litlu dömu með tárin streymandi niður kinnarnar, þessi kunnulega frekjugretta, með varirnar útstæðar og með heljarinnar skeifu. Það var reglulega alvarlegur svipur á konunni, sem að öllum líkindum var mamma stelpunnar.

Hún fer með barnið rétt fyrir hornið á Kaffihorninu þannig að við kumpánarnir sáum hana ekki, en sáum þó móður hennar beygja á sér bakið og segja eitthvað við hana. Hún var ekki að öskra á hana eða kalla, þannig að við heyrðum ekki hvað sagt var, hún var með einhverjar handapatahreyfingar. Þetta prósess entist í rúmlega mínútu og vér fylgdumst aðeins með og urðum satt best að segja agndofa.

Mamman labbar á undan stelpunni inn. Stelpan labbar á eftir. Hún var hætt að grenja, það var ekki vottur af frekju eða tárum. Ekki vottur af neinu óeðlilegu. Engin rauð augu. Hún hagaði sér einsog ung stelpa í eðlilegu skapi. Þetta fannst mér ótrúlegt, alveg hreint. Hví? Því telpan var í þvílíkum skapofsa og miður sín yfir einhverju asnalegu að hún virtist vera óhuggandi, en með einhverjum ótrúlegum og undraverðum hætti (ég gæti sagt guðdómlegum og kraftaverki líkast, þó þetta hafi verið frekar eðlilegt alltsaman, maður er bara aðeins að krydda frásögnina) að skrúfa fyrir volæðið hjá hnátunni með afar vel völdum orðum. Hvaða orð það voru, veit ég ekki, ég spurði kjeddluna ekki að því, sé eftir því núna.